Onze website maakt gebruik van cookies. Wanneer u verder gaat op deze website stemt u hiermee in. Meer informatie.

Onze bloggers:

Hervorming arbeidsmarkt is broodnodig

Hervorming arbeidsmarkt broodnodig - hays.nl
Door Robert van Veggel - Managing Director Hays

10 april 2017 - De verkiezingscampagne is voorbij. De stemmen zijn geteld en de eerste gesprekken over de te vormen coalitie zijn gestart. Welke partijen een meerderheid gaan vormen is nog niet duidelijk, maar dat er een meer liberale wind gaat waaien in Den Haag lijkt zeker. Dat betekent nieuwe kansen om de arbeidsmarkt alsnog succesvol te hervormen.
 

Hervormingen op de arbeidsmarkt zijn broodnodig. De inzet: angst bij werkgevers wegnemen om mensen een baan te geven.

Als Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid kreeg Lodewijk Asscher vier jaar lang de vrije hand om hervormingen op de arbeidsmarkt door te voeren, maar links én rechts zijn het er inmiddels over eens dat die hervormingen niet het beoogde effect hebben gehad. Ga maar na, de Wet Werk en Zekerheid (wet WWZ) is min of meer mislukt en ook de wet Deregulering Beoordeling Arbeidsrelaties (wet DBA) staat in de ijskast.

Wat zijn de knelpunten?

Vast zou minder vast worden, en flex zou minder flex worden. Dat was het idee. Maar het tegenovergestelde gebeurde.

Het aantal vaste banen neemt maar mondjesmaat toe en het aantal ZZP’ers stijgt snel. Drie knelpunten liggen daaraan ten grondslag.

Allereerst blijkt maximaal drie tijdelijke contracten in twee jaar een te grote barrière voor werkgevers. ‘Sneller een vast contract’ blijkt in de praktijk ‘helemaal geen contract’.

Ten tweede bleek het nieuwe ontslagrecht veel minder soepel dan verwacht. De kosten zijn weliswaar omlaag gegaan, maar werkgevers hebben nu wel een sluitend dossier nodig. En juist dat blijkt onbegonnen werk.

Ten derde moeten werkgevers volgens de nieuwe WWZ werknemers twee jaar doorbetalen bij ziekte, ook na dienstverband. Erg lang als je het vergelijkt met andere landen. Het zorgt voor veel angst bij werkgevers, die massaal op zoek gaan naar omwegen. Zoals de inzet van ZZP’ers of het gebruik van payroll methodes. De enorme groei bij payrollbedrijven is exemplarisch voor de huidige arbeidsmarkt.

Hoe nu verder?

Over die vraag zal de nieuwe coalitie zich gaan buigen. Aannemelijk is dat een centrum-rechtse coalitie de arbeidsmarkt wil stimuleren door het bedrijfsleven te faciliteren, in plaats van drempels op te werpen. Er zal worden onderhandeld over versoepeling van het ontslagrecht en een verkorting van de doorbetalingstermijn bij ziekte. Met de gedachte dat ook werknemers daar uiteindelijk van profiteren. Maar de echte uitdaging is om aansluiting te vinden bij moderne arbeidsverhoudingen. Hoe gaan we in de toekomst om met het flexibel inzetten van mensen en projectmatig werken?

In dat kader hoop ik dat het nieuwe kabinet de moed heeft om ZZP’ers een eigen status te geven. Niet met het doel om ZZP’ers aan te vallen, maar om hen duidelijke kaders te bieden en zo het speelveld eerlijker te maken. Er zijn inmiddels meer dan één miljoen ZZP’ers in Nederland. Allemaal werkende professionals zonder personeel die bewust kiezen voor een zelfstandig bestaan. Die groep verdient een duidelijk wettelijk kader, met daarin bijvoorbeeld ruimte voor een basisverzekering en een minimum uurtarief. Een eigen status voor ZZP’ers zal de weg vrij maken voor meer duidelijkheid en eerlijkheid.

Het wordt hoe dan ook tijd dat we werk maken van een gezonde arbeidsmarkt, met goede voorwaarden en kaders voor werknemers, werkgevers én ZZP’ers. Misschien hebben de positieve geluiden over meer banen en een lagere werkloosheid de urgentie om hervormingen door te voeren minder gemaakt. Ik stel voor dat we ons daar niet door laten afleiden.
 

|